Ιούλ 18, 2025
Ο Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης – MOMus είναι ένα δίκτυο μουσείων που συγκροτείται από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, το Πειραματικό Κέντρο Τεχνών και το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά. Ιδρύθηκε το 2018 ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού, από τη συνένωση τεσσάρων μουσείων/χώρων τέχνης της Θεσσαλονίκης -του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης- και ενός στην Αθήνα, του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά.
Διαχρονικοί στόχοι του Οργανισμού μέσα από τον προγραμματισμό του ως φορέα σύγχρονου πολιτισμού στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στη χώρα και διεθνώς, είναι η δυναμική ανάπτυξη και προβολή των εικαστικών τεχνών, της φωτογραφίας, του βιομηχανικού και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, της αισθητικής καλλιέργειας, της ιστορικής μελέτης και επιστημονικής έρευνας, η ενίσχυση πειραματικών και εναλλακτικών προτάσεων για τις τέχνες, καθώς και η όσμωση των τεχνών και η συνεχής αλληλεπίδραση με την κοινωνία.
Ιούλ 18, 2025
Η Εθνική Πινακοθήκη άρχισε τη λειτουργία της με τον νόμο της 10ης Απριλίου του 1900 και τη μετάκληση του ζωγράφου Γεώργιου Ιακωβίδη από το Μόναχο, που διορίστηκε στη θέση του Εφόρου στις 28 Ιουλίου του 1900. Οι πρώτες συλλογές της προέρχονταν από το Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο. Σ’ αυτές προστέθηκαν αμέσως μετά σημαντικές δωρεές. Σήμερα η Εθνική Πινακοθήκη περικλείει στις συλλογές της περισσότερα από 20.000 έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και άλλων μορφών τέχνης και αποτελεί το θησαυροφυλάκιο της νεότερης ελληνικής καλλιτεχνικής δημιουργίας, καλύπτοντας μια περίοδο από τα μεταβυζαντινά χρόνια ως τις μέρες μας. Διαθέτει, επίσης, μία αξιόλογη συλλογή δυτικοευρωπαϊκής ζωγραφικής.
Το 1954 η Εθνική Πινακοθήκη συγχωνεύτηκε με το κληροδότημα Αλεξάνδρου Σούτσου απ’ όπου προέρχεται και η διπλή της ονομασία και συστάθηκε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Ο θεσμικός της ρόλος είναι η συλλογή, διαφύλαξη, συντήρηση, μελέτη και έκθεση έργων τέχνης, με σκοπό την αισθητική καλλιέργεια του κοινού, τη δια βίου εκπαίδευση μέσα από την τέχνη και την ψυχαγωγία που αυτή προσφέρει.
Η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, έχει συνολικά τέσσερα παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα (Σπάρτη, Κέρκυρα, Ναύπλιο και Αίγινα), ενώ συνδέεται οργανικά με την Εθνική Γλυπτοθήκη και το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης. Ύστερα από πολυετείς προσπάθειες εκπονήθηκε και ολοκληρώθηκε μελέτη επέκτασης του κεντρικού κτιριακού συγκροτήματος της ΕΠΜΑΣ, που υπερδιπλασίασε τους χώρους της προσθέτοντας 11.040 τ.μ. και εκσυγχρόνισε μουσειολογικά και αισθητικά τη λειτουργία και τη μορφή της. Το νέο κτήριο εγκαινιάστηκε το 2021.
Οι βασικοί άξονες του έργου της ανανεωμένης Εθνικής Πινακοθήκης εστιάζονται στον συνολικό σχεδιασμό του εκθεσιακού προγραμματισμού, στην εκπαίδευση του κοινού, στη διαφύλαξη, τεκμηρίωση, συντήρηση, διαχείριση, μελέτη, έκθεση και εμπλουτισμό των συλλογών, στην προώθηση της έρευνας, στην ενίσχυση της διασύνδεσης της ΕΠΜΑΣ με την καλλιτεχνική και επιστημονική κοινότητα, στην προσέλκυση νέων κατηγοριών κοινού, στην εύρυθμη καθημερινή λειτουργία με τις βελτιώσεις που απαιτούνται στην εσωτερική οργάνωση, στη σχέση του κεντρικού κτηρίου με τα παραρτήματα, καθώς και στη μελλοντική ανάπτυξη. Στη σημερινή εποχή, η ερμηνεία της πολιτιστικής κληρονομιάς, η επικοινωνία με την κοινότητα τόσο σε αναλογικό όσο και σε ψηφιακό περιβάλλον, η προώθηση της κριτικής σκέψης σε συνδυασμό με τον διαμοιρασμό της γνώσης και την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης ανατροφοδοτούν και διευρύνουν τον ρόλο της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου.
Ιούλ 18, 2025
Τo Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Πλαστικών Τεχνών (ΑΙΑΡ/UNESCO). Ιδρύθηκε ως Καλλιτεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο το 1944 και μετονομάστηκε σε Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος με τον Νόμο 1218/1981. Συγκροτείται από τέσσερα τμήματα (ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και διακοσμητικής), στα οποία κατανέμονται τα εγγεγραμμένα μέλη του.
Στην ιστορική πορεία του το ΕΕΤΕ έχει αναπτύξει πολύπλευρη εικαστική δραστηριότητα και έχει οργανώσει εκθέσεις, συμπόσια και συνέδρια για ζητήματα πολιτισμού. Δραστηριοποιείται για την κοινωνική λειτουργία της τέχνης, πραγματοποιεί εικαστικές δράσεις και κινητοποιήσεις, συνεργάζεται με κοινωνικούς και συλλογικούς φορείς και συμμετέχει ενεργά στη διεθνή καλλιτεχνική κοινότητα. Το ΕΕΤΕ επιδιώκει με τη δράση του την ανάπτυξη των εικαστικών τεχνών και την ενίσχυση της κοινωνικής λειτουργίας της τέχνης, τη διασφάλιση του δικαιώματος της ελευθερίας της καλλιτεχνικής έκφρασης και την προαγωγή της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τη στήριξη των εικαστικών καλλιτεχνών με την εξασφάλιση των προϋποθέσεων ώστε να πραγματοποιούν το έργο τους, και τη συμβολή προς την Πολιτεία για τη διαμόρφωση πολιτιστικής πολιτικής.
Ιούλ 18, 2025
Το Μουσείο-Βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη-Tériade, δωρεά του σπουδαίου τεχνοκριτικού, εκδότη καλλιτεχνικών εντύπων και συλλέκτη έργων τέχνης στη γενέτειρά του Μυτιλήνη, άνοιξε τις αίθουσες του στο κοινό τον Αύγουστο του 1979. Είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Στεγάζει, διαφυλάσσει και παρουσιάζει το σύνολο του εκδοτικού έργου του Tériade και φιλοξενεί μια μεγάλη και σπάνια συλλογή έργων τέχνης μεγάλων δημιουργών του 20ου αιώνα αλλά και γνωστών Ελλήνων καλλιτεχνών, όπως του Γιάννη Τσαρούχη και του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου, του οποίου το έργο διέσωσε και ανέδειξε ο Στρατής Ελευθεριάδης-Tériade.
Εκτός από τη μόνιμη έκθεση, το Μουσείο πραγματοποιεί περιοδικές εκθέσεις εικαστικών τεχνών, εκπαιδευτικές δράσεις, εκδόσεις και άλλες συναφείς προς το χαρακτήρα του πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ βρίσκεται σε συνεργασία με αντίστοιχα μουσεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Μουσείο Matisse, Μουσείο των Πολιτισμών της Μεσογείου/MUCEM).
Ιούλ 18, 2025
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο σημαντικότερος κινηματογραφικός θεσμός της χώρας, είναι κοινωφελές μη κερδοσκοπικό νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου εποπτευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η διοργάνωση ξεκίνησε ως εθνικό φεστιβάλ το 1960 με την επωνυμία «Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου» με πρωτοβουλία του Παύλου Ζάννα. Το 1966 μετονομάστηκε σε «Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου» και λειτούργησε ως εθνικό φεστιβάλ έως το 1991. Το 1992 διεθνοποιήθηκε υπό τη διεύθυνση του Μισέλ Δημόπουλου ενώ το 1999 εμπλουτίστηκε με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, με πρωτοβουλία του Δημήτρη Εϊπίδη.
Σκοπός του Φεστιβάλ είναι η διάδοση της κινηματογραφικής τέχνης και άλλων μορφών καλλιτεχνικής οπτικοακουστικής έκφρασης και αφήγησης, η διαπαιδαγώγηση, ψυχαγωγία και πνευματική καλλιέργεια του ελληνικού κοινού, η ανάδειξη της πόλης της Θεσσαλονίκης ως τόπου συνάντησης Ελλήνων και ξένων δημιουργών με το ελληνικό κοινό και συγχρόνως η ανάδειξή της ως τόπου αγοράς και διάθεσης κινηματογραφικών έργων.
Τους κεντρικούς άξονες της διοργάνωσης συνιστούν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που πραγματοποιείται κάθε Νοέμβριο, και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που διεξάγεται κάθε Μάρτιο. Και τα δύο συγκαταλέγονται ανάμεσα στα σημαντικότερα φεστιβάλ του είδους τους διεθνώς. Στο πλαίσιο των δύο φεστιβάλ λειτουργεί το αναπτυξιακό τμήμα της Αγοράς, που προωθεί ουσιαστικές συνεργασίες για το σινεμά του αύριο. Παράλληλα, κάθε Ιούνιο διοργανώνεται στη Βόρεια Εύβοια το Evia Film Project, μία πρωτοβουλία με στόχο την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας με όρους βιωσιμότητας. Στη διάρκεια της ετήσιας δραστηριότητάς του, το Φεστιβάλ παρουσιάζει ταινίες πρώτης προβολής και αφιερώματα σε τέσσερις αίθουσες (Ολύμπιον, Παύλος Ζάννας, Σταύρος Τορνές και Τζον Κασσαβέτης). Στο Φεστιβάλ ανήκουν επίσης το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη, ενώ σημαντικό τμήμα του είναι η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, το Φεστιβάλ πραγματοποιεί μια σειρά επιτυχημένων εκπαιδευτικών δράσεων, που απευθύνονται σε παιδιά και εφήβους.
