Ιούλ 18, 2025
Η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ) αποτελεί συνέχεια της “Επαγγελματικής Σχολής Ορχηστρικής” της Κούλας Πράτσικα, που ξεκίνησε το 1937 και παραχωρήθηκε το 1973 στο ελληνικό κράτος. Ιδρύθηκε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και λειτουργεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Από το 1985 η ΚΣΟΤ κατατάσσεται ως εκπαιδευτικό ίδρυμα δωρεάν τριετούς φοίτησης στην ανώτερη βαθμίδα της εκπαίδευσης, με σκοπό τη δημιουργία επαγγελματικών στελεχών της ορχηστρικής τέχνης στους τομείς καθηγητών/τριών χορού και χορευτών/τριών.
Στη Σχολή λειτουργούν επαγγελματικά τμήματα για όσους/όσες επιθυμούν να αποκτήσουν ανώτερη εκπαίδευση πάνω στον κλασικό και σύγχρονο χορό καθώς και σε άλλες σημαντικές τεχνικές του χορού αλλά και προεπαγγελματικά τμήματα (φυτώριο), με σκοπό την κατάλληλη προετοιμασία παιδιών που έχουν αποφασίσει να ασχοληθούν επαγγελματικά με τον χορό. Η εισαγωγή και στις δύο κατηγορίες τμημάτων πραγματοποιείται κατόπιν εξετάσεων.
Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος της Σχολής πραγματοποιούνται ευρύτερες δραστηριότητες όπως workshops, masterclasses, εκπαιδευτικές εκδρομές, επισκέψεις και ξεναγήσεις σε χώρους πολιτισμού καθώς και συνεργασίες με άλλους εκπαιδευτικούς και πολιτιστικούς φορείς.
Ιούλ 17, 2025
Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας ιδρύθηκε το 1901 από τον βασιλιά Γεώργιο Α’ ως «Βασιλικό Θέατρο» και στεγάστηκε σε κτήριο σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ernst Ziller επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου στην Αθήνα. Ωστόσο, το 1908, έκλεισε «επ΄αόριστον» φιλοξενώντας σποραδικά θιάσους από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το 1930 επαναλειτούργησε με πρωτοβουλία του Υπουργού Παιδείας Γεώργιου Παπανδρέου με την επωνυμία «Εθνικό Θέατρο». Παράλληλα με την επανίδρυση του με δικό του μόνιμο θίασο, δημιουργήθηκε η Δραματική Σχολή, η οποία λειτουργεί αδιάλειπτα μέχρι σήμερα. Με τον Νόμο 2273/94 ιδρύθηκε το εποπτευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Εθνικό Θέατρο», οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που επιδιώκει την προαγωγή της πνευματικής καλλιέργειας του λαού και τη διαφύλαξη της εθνικής πολιτιστικής ταυτότητας μέσω της θεατρικής τέχνης.
Συγκεκριμένα, στους σκοπούς του περιλαμβάνονται κυρίως η μελέτη, η έρευνα, η σκηνική διδασκαλία και η διάδοση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό του αρχαίου δράματος, η σκηνική διδασκαλία, η προώθηση και η ανάπτυξη της ελληνικής και κυρίως της νεοελληνικής δραματουργίας, η σκηνική παρουσίαση και η ερμηνεία κλασικών έργων. Επίσης, η έρευνα, η αναζήτηση και ο πειραματισμός σε νέες μορφές θεάτρου και σκηνικής έκφρασης, η πραγματοποίηση παραστάσεων για παιδιά και νέους, η παροχή θεατρικής εκπαίδευσης και τέλος η δημιουργία προϋποθέσεων και κινήτρων για την ανάδειξη και ενθάρρυνση του θεατρικού δυναμικού της χώρας.
Στο Εθνικό Θέατρο λειτουργούν σήμερα έξι σκηνές. Η Κεντρική Σκηνή και η Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» στο κτήριο Ziller, ενώ οι σκηνές «Μαρίκα Κοτοπούλη», «Ελένη Παπαδάκη» και «Κατίνα Παξινού» στο Rex, το οποίο παραχωρήθηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1993. Στο «Σχολείο της Αθήνας – Ειρήνη Παπά», όπου στεγάζεται και η Δραματική του Σχολή (Τμήμα Υποκριτικής και Τμήμα Σκηνοθεσίας), λειτουργεί ανοιχτό θέατρο.
Το ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου στοχεύει στην πολυφωνία, θέτοντας σε δημιουργικό διάλογο την παράδοση και το μέλλον. Γνωστά κλασικά έργα με μοντέρνα ματιά, σύγχρονο ρεπερτόριο, χώρος για πειραματισμό με νέους τρόπους σκηνικής έκφρασης συσπειρώνουν γύρω τους συντελεστές υψηλών προδιαγραφών. Το αρχαίο δράμα παραμένει στο επίκεντρο με σεβασμό στην παράδοση αλλά και με διάθεση για ανανέωση και πειραματισμό.
Το Εθνικό Θέατρο ενισχύει, επίσης, ενεργά τον διάλογο με την καλλιτεχνική δημιουργία του εξωτερικού: προωθεί συνεργασίες με ξένα θέατρα και σημαντικούς καλλιτέχνες, διοργανώνει περιοδείες, συμμετέχει σε μεγάλα φεστιβάλ και προωθεί την εξωστρέφεια διοργανώνοντας showcases, εργαστήρια και προγράμματα καλλιτεχνικής φιλοξενίας.
Από το 2022 το Εθνικό Θέατρο είναι μέλος του European Theatre Convention, ενός από τα μεγαλύτερα και πιο επιδραστικά δίκτυα στην Ευρώπη, ενώ από 2009 έως το 2021 υπήρξε μέλος της Union des Théâtres de l’Europe.
Μαρ 20, 2025
Το Ειδικό Ταμείο Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1997 ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού με σκοπό τη διαχείριση των κάθε είδους πιστώσεων, πόρων, εσόδων και περιουσίας της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης και τη διάθεση αυτών για την οργάνωση συναυλιών, την ίδρυση και λειτουργία μουσικών συνόλων και τη συνεργασία και σύμπραξη με άλλους καλλιτεχνικούς φορείς.
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης αποτελεί τον σημαντικότερο και ιστορικότερο φορέα συμφωνικής μουσικής στη Βόρεια Ελλάδα και έναν από τους μείζονες πολιτιστικούς οργανισμούς της χώρας. Ιδρύθηκε το 1959 από τον σπουδαίο συνθέτη και αρχιμουσικό Σόλωνα Μιχαηλίδη και σήμερα το καλλιτεχνικό δυναμικό της ανέρχεται σε 106 μουσικούς. Με δεδομένο τον δημόσιο χαρακτήρα της, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης υπηρετεί την υψηλής ποιότητας μουσική δημιουργία και διασφαλίζει την πρόσβαση των πολιτών σε αυτήν μέσα από μία ποικιλία δράσεων που συμπεριλαμβάνει συμπράξεις με κορυφαίους καλλιτέχνες της Ελλάδας και του κόσμου, στήριξη της ελληνικής μουσικής δημιουργίας και των ταλαντούχων νέων Ελλήνων μουσικών, αλλά και πλήθος εκπαιδευτικών και κοινωνικών προγραμμάτων.
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης είναι το συμφωνικό σχήμα της χώρας με τη σημαντικότερη διεθνή δισκογραφική παρουσία, ηχογραφώντας συστηματικά με παγκόσμιας ακτινοβολίας εταιρείες, όπως η EMI, η BIS Records, η Naxos, η Berlin Classics και η Deutsche Grammophon. Οι ηχογραφήσεις της έχουν λάβει βραβεία και διθυραμβικές κριτικές σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας την πρέσβειρα του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής μουσικής δημιουργίας στο εξωτερικό.
Η διεθνής παρουσία της Ορχήστρας περιλαμβάνει και επιτυχημένες εμφανίσεις σε Βερολίνο, Μόναχο, Πεκίνο, Σόφια, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Πράγα, Βαλένθια, Ρώμη, Φλωρεντία, Πιστόια, Μασσαλία, Στρασβούργο, Clermont-Ferrand, Φιλιππούπολη και Κύπρο, ενώ στον κατάλογο των καλλιτεχνών που έχουν συμπράξει μαζί της συμπεριλαμβάνονται ονόματα παγκόσμιου βεληνεκούς.
